Stawki VAT

Według art. 22 d. ust.2. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odpowiednio art.16 d . ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji środków trwałych. Elementy majątku umieszcza się w w/w wymienionym rejestrze najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Dalszy okres wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego.

Ustawodawca nie wyznaczył jednego obligatoryjnego wzorca zestawienia środków trwałych. Jednakże powinna ona zawierać informacje potrzebne do wyliczenia wartości odpisów amortyzacyjnych dla celów skarbowych. Warto pamiętać, że w odniesieniu do środków trwałych o niskiej wartości, tj. takich, których wartość początkowa nie przekracza 3500zł, podatnik może nie wprowadzać ich do rejestrze środków trwałych, przy czym w tej sytuacji koszty poniesione na ich zakup stanowią wartość pozyskania dochodów w miesiącu oddania ich do używania.

Wartość początkowa środka trwałego

Sposób określenia wartości początkowej, według której środki trwałe ujmowane są w zestawieniu, jest odrębny w zależności od tego, w jaki sposóbnastąpiło zakup (art.22g. updof; art.16g. updop). I tak za wartość początkową uważa się w przypadku:
- otrzymania w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób- wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa określa tę wartość w niższej wysokości,
- otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej - określoną przez podatnika wartość każdego z środków trwałych nie wyższą od ich wartości rynkowej,
- kupno - cenę nabycia, a w razie częściowo płatnego nabycia - cenę nabycia zwiększoną o wartość dochodu będącego różnicą między wartością rynkową z dnia nabycia zapłaconą ceną,
- stworzenia we własnym zakresie - koszt wyprodukowania,
- otrzymania w postaci aportu wprowadzonego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - określoną przez wspólników na dzień wniesienia wartość każdego z środków trwałych nie wyższą od ich wartości na rynku z dnia wniesienia.

Jeżeli nie jest możliwe uściślanie wartości sprzedaży, należy wyznaczyć w inny sposób jej wartość godziwą, czyli kwotę, za jaką dany element aktywów mógłby zostać zastąpiony, a zobowiązanie rozliczone na warunkach transakcji rynkowej, pomiędzy zainteresowanymi i doskonale poinformowanymi, niepowiązanymi ze sobą stronami.

Cena nabycia

Za cenę nabycia uważa się – zgodnie z art.22 g. ust.3 updof (art.16 g. ust.3 updof ) - cenę należną zbywcy zwiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka do stosowania: w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, zmniejszoną o podlegający odliczeniu podatek od towarów i usług (VAT nie podlegający odliczeniu zwiększa wartość początkową środka trwałego). W przypadku przywozu towarów cena nabycia składa się z cła i podatku akcyzowego od przywozu elementów majątku.

W przypadku, gdy nie można wytyczyć ceny nabycia przed dniem ustanowienia ewidencji, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wartości wynikającej z wyceny dokonanej przez płatnika, z wliczeniem cen rynkowych środków trwałych z ostatniego miesiąca kalendarzowego roku poprzedzającego rok stworzenia ewidencji.

Koszt wytworzenia

Natomiast za cenę wytworzenia (art.22g. ust.4 updof / art.16g. ust.4 updof ) uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia rzeczowych elementów majątku, usług obcych, wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się wliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Nie wlicza się tu wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i nastoletnich dzieci, kosztów głównych zarządu, wartości sprzedaży oraz innych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, bez odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka do używania. Jeżeli płatnik nie może ustalić kosztu wytworzenia. Wówczas, wartość początkową środków trwałych określa się w wysokości określonej z wzięciem pod uwagę cen rynkowych przez biegłego, powołanego przez podatnika.

Organ legislacyjny przewidział też pewne ułatwienie dla płatników podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonego przez niego biznesu. W takiej sytuacji płatnik może przyjmować jako wartość początkową w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu przyjętej dla celów podatku od nieruchomości i ceny 988zł. W takim przypadku budynku/lokalu nie ujmuje się w rejestrze środków trwałych. Pomimo tego, od tak zdefiniowanej wartości dokonuje się odpisów amortyzacyjnych przy zastosowaniu stawki rocznej 1,5% bez ograniczeń czasowych czasu amortyzacji!

Zmodernizowanie środka trwałego

Gdy dokonaliśmy zmodernizowania środka trwałego, jego wartość początkową powiększa się o sumę wydatków na ich udoskonalenie w tym także na zakup składników lub peryferyjnych, których jednostkowa cena zakupu przewyższa 3500 zł. Środki trwałe uważa się za zmodernizowane, gdy suma wydatków poniesionych na ich polepszenie, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w określonym roku podatkowym przewyższa 3 500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości początkowej, liczonej np. czasem używania, zdolnością wytwórczą, jakością towarów i kosztami ich używania.

Trwałe odłączenie części składowej od środka trwałego

W wypadku trwałego odłączenia od określonego środka trwałego elementu składowego lub peryferyjnej ,wartość początkową tego środka pomniejsza się, od kolejnego miesiąca po oddzielenia, o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) oddzielonej części a przypadającą na nią, w czasie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy wyliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego. Jeżeli odłączona część zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, w miesiącu połączenia zwiększa się wartość początkową tego innego środka o w/w/wyżej wymienioną różnicę.

Z cyklu czy wiesz że? Nota odsetkowa Noty odsetkowe trzeba wystawiać w przypadku gdy kontrahent spóźni się z płatnością za dokument sprzedaży. Wtedy mamy możliwość naliczyć odsetki ustawowe lub umowne.